ریدکس پلاس دفع حشرات ارسال پیامک
افزایش ممبر تلگرام ممبر تلگرام

 

 

سه پاره‌ی کوچک درباره‌ی روانکاوی

 

 

 

1

اگر هنگام مواجهه با خصلت‌هایی که در خودت دوستشان نداری آزار ببینی، می‌توانی در راه اصلاح صوری‌شان گام برداری و در بهترین حالت به تعریفی متعارف از موجودی اخلاق‌مدار تبدیل شوی. موجودی که از انجام آنچه دیگری نهی می‌کند، چشم می‌پوشد و در صورت انجامش با احساس گناه پنجه در پنجه می‌افکند. همچنان‌که موجود شرور، یعنی انسان فاقد ناخودآگاه، ممکن است به شنیع‌ترین شکل به انجامش مبادرت ورزد (پس انسان اخلاق‌مدار و انسان شرور در نهایت دو روی یک سکه‌اند).
اما اگر با این خصلت‌ها، هر چند هم مهوع و آزارنده، مواجه شوی، بی‌آنکه سرکوبشان کنی یا فرا افکنی‌شان، آن‌گاه به مسیر شناخت وارد شده‌ای. انسان‌های اخلاق‌مدار فراوانند؛ بی‌آنکه هیچ کمکی برای بهبود وضعیت جوامع بشری از دستشان ساخته بوده باشد. آن‌ها در نهایت پیرو یک چیزند: تلقین.

2

انسان آزاده متقلبی شریف است که از روی دست ناخودآگاهش می‌نویسد و از اینکه پاسخی غلط ثبت شده باشد باکی ندارد. چون او در هر حال برعکس می‌خواند؛ رو به آینه. انسان آزاده مرتاض یا عارف نیست که برای تماشای خود از آینه بی‌نیاز باشد. او برای شناخت خودش به دیگری نیاز دارد، زیرا چنانکه لاکان می‌گفت: "ناخودآگاه بیرون است." پس او تنها لازم است که برای کاوش در اعماق خود به آن مکان دست یافته باشد؛ به آن مکان مصون از هر تحسین و ناسزایی. وگرنه این سطرها نیز به سرعت از یاد خواهند رفت. درست مثل زمانی که پس از تماشای فیلمی خوب ضمن خروج از سینما با خود می‌اندیشی که "از این پس زندگی‌ات دگرگون خواهد شد." و با این احساس ساعتی هم زیر باران قدم می‌زنی. اما صبح فردا باز همان آدم سابقی.

3

به آنان که احمق فرضم می‌کنند پوزخندی در دل حواله می‌کنم و می‌خندم به پوزخندی که در ذهن دیگران از این بابت که احمق فرضشان می کنم، نقش می‌بندد. آری من پیوسته سرگرم خندیدن به خودم هستم.

 

 

دومان ملکی
انتشار: آذر 93
بایگانی شده در: یادداشت

 

 

 

©
انتشار مطالب بدون اجازه ممنوع و تنها نقل با ذکر مأخذ یا پیوند به صورت مستقیم مجاز می باشد
All rights reserved by Dooman Maleki
2010-17

Home

|

Notes

|
Poetry |
Essay | Books | Voice |

Contact

| Under mag

 

 

ورود مدیر