ریدکس پلاس دفع حشرات ارسال پیامک
افزایش ممبر تلگرام ممبر تلگرام

 

 

در رنج، مهربان‌ترین صدا
با تیغی در آستین سر می‌رسد
و هیچ دستی در نوازش
از سطح پوست فراتر نمی‌رود.
چشم گاهی دو دو می‌زند
و نگاه از خود می‌رهد.

تلاش برای فرار از خیره شدن به درون
از عواقب رنج است.
رنج بی‌صداست
و آن‌که میدان را شلوغ می‌کند
یا سلول را درهم می‌ریزد
از رنج
جز چسناله‌ای خفیف هیچ نمی‌داند.

هر گونه آمادگی قبلی بی‌فایده است
رنج فرصت استقبال را از واژه‌ها دریغ می‌کند
و هرگز به آن‌ها اجازه نمی‌دهد
در پاسخ به پرسش "اکنون به چه کاری مشغولی؟"
این‌گونه در کنار هم چیده شوند:
"مشغول رنج کشیدنم"
می‌فرماید:
"هیچ شرمی نومید کننده‌تر از رنج نیست"

در رنج
شکوه عظیم کاخ تنهایی
کلبه‌ای حقیر جلوه می‌کند
و کالبد بی‌مقدار انسانی
پدیده‌ای برخوردار از نیرویی شگرف.

 

 

دومان ملکی
انتشار: مرداد 92
بایگانی شده در: شعر

 

 

 

 

©
انتشار مطالب بدون اجازه ممنوع و تنها نقل با ذکر مأخذ یا پیوند به صورت مستقیم مجاز می باشد
All rights reserved by Dooman Maleki
2010-17

Home

|

Notes

|
Poetry |
Essay | Books | Voice |

Contact

| Under mag

 

 

ورود مدیر